Maya is drie maanden geleden begonnen met school. Ze zit in groep 0 en gaat na de zomervakantie naar groep 1. Ze vindt het allemaal erg spannend “want er vliegen heel veel vlinders in mijn buik!” Niet naar school gaan (soms zou ze liever bij mama thuisblijven nl.) is helaas geen optie vertelt ze me met een ernstig gezicht. “Dat mag niet van de burgemeester van de school.”

Als we verder praten over school en thuis, kom ik te weten dat er volgens Maya een groot verschil is tussen mama en papa. “Mama doet de balkondeur altijd weer dicht; papa niet. Die laat hem altijd gewoon openstaan!” Ik vraag me hardop af wat de burgemeester van de school daarvan zou vinden. Maya haalt haar schouders op. “Niks want die weet dat niet.” Wie het wel weet volgens Maya is Mega Mindy. Deze “dubbel-held” zoals zij haar noemt rent vaak rond in huis na schooltijd. “En waar ben jij dan?” vraag ik nieuwsgierig. Maya’s ogen twinkelen ondeugend. Ze zegt altijd PRECIES op die momenten op het balkon te zijn dus ja…

Als ze na ons gesprek weer door papa wordt opgehaald wil ze graag zelf haar schooltas vasthouden die hij bij zich heeft. Voordat ze naar buiten loopt zet ze hem neer, ritst hem open en inspecteert de inhoud. Ik zie een tevreden snuitje als ze onderin de tas een rose stuk stof vindt dat verdacht veel weg heeft van een Mega Mindy pak.

“Misschien…” zeg ik “als je geluk hebt, kom je Mega Mindy deze week eens tegen thuis. Of laat je, net als papa, de balkondeur eens openstaan als je daar bent. Wie weet kun je haar dan toch ontmoeten…” Vader begrijpt niet helemaal wat ik bedoel zie ik aan zijn blik maar Maya des te beter. “Kom papa, we moeten snel naar huis!” en als een echte Mega Mindy vliegt zij mijn deur uit en trap af.